و راااستی از همین جا تولد جک رو تبریک میگم در دقایق اولیه از هیجدهم سپتامبر و امیدوارم هر جا هست کلی بابت حضورش توی دنیا به خودش افتخار کنه همونطور که شارم، من و فوجی بابت بودنش خوشحالیم.
یه مطلب دیگه هم هست.. تا حالا کسی کتاب مائده های زمینی رو خونده؟ امسال درس هیجدهم کتاب ادبیاتمون یه بخشی از این کتابه و چقدر شگفت انگیزه.. از روزی که پیداش کردم تا حالا ده بار خوندمش و هر دفعه هم چیز جالبی توش داره مخصوصا منادایتمامی متن هاش که میگه ناتانائیل..حس میکنم جدا مقصود حرفش منم..یه تیکه ازشو براتون مینویسم و در اولین فرصت دیدارم با شهر کتاب حتما میخرمش شما هم اگه تونستید بخونید..
ناتانائیل انگاه که کتابم را خواندی دلم میخواهد که این کتاب شوق پرواز را در تو برانگیزد. کاش کتابم به تو بیاموزد که بیشتر از این کتاب به خود بپردازی.
خدا در همه جا هست، هر جا که به تصور در اید و نایافتنی است، و تو، ناتانائیل به کسی مانند خواهی بود که برای هدایت خویش در پی نوری میرود که خود به دست دارد.
هر جا بروی، جز خدا نخواهی دید. ناتانائیل هم چنان که میگذری به همه چیز نگاه کن و در هیچ جا درنگ مکن. به خود بگو تنها خداست که گذرا نیست. ای کاش <عظمت> در نگاه تو باشد و نه در ان چیزی که بدان می نگری...
اگه دست خودم بود همشو مینوشتم چون هیچ بندی ازش نیست که بشه ازش گذشت اما از جیغ های متعدد مامان مبنی بر کامپیوترو خاموش کن یه هفته دیگه باید بری مدرسه بسه دیگه هم،،، نمیشه گذشت پس بدرود و شب خوش...
به قلم: بلا
برچسب: پیش به سوی اینده,
نویسنده: نیکا شاکری